Saurabh Dighe

रंग __________________________________ रंगांच्या नाना तऱ्हा मी पहिल्या, रंग ओळखीचा एक ना गर्दीत होता.. जरा विसावयास मी पाठ ठेवलीच होती, इतक्यात मिठी खुली तुझ्या अश्रूंची झाली.. जगण्यात रस ना त्या विद्द्युलतेस होता, ती एकटीच येते आश्वस्थ धरेसाठी... एक कस्तुरी सुगंध भरात होता, पण मी धावलो कातडी सांभाळण्यासाठी.. मी झेलणाऱ्या पावसाला ना रागावले, माझ्याच सावल्यांनी कित्येक वार केले.. -गिरिजाकांत ________________________________________

स्वप्न स्वप्नांशी भांडावे कि त्यांच्या पुर्णत्वाशी सम्पुर्ण समरस होऊन स्वत्वाचा त्याग करावा... किंवा चारचौघांसारखे आपणही चारचौघ होऊन जाव, स्वप्नांना उराशी बाळगुन! प्रयत्न कमी पडतो कि माणुस कि दोघही कि परिस्थीती, अजुनही ह्या गुढ प्रश्नाचे उत्तर मला मिळाले नाही. कदाचित् त्याही पेकक़्शा  कोणितरी वेगळे कमी पडत असेल.. नाहीतर भरपुर पाऊस पडुनही तळी, धरण, नद्या तुडुम्ब भरुनही शेवटी कोकिळेचा घसा कोरडा तो कोरडाच! खर ना! कोणितरी खरच खुप छान म्हटलय, एक पाऊल मागे घेता येणार असेल तरच दोन पावल उडी मारायला हरकत नाही. पण उडी मारल्या नंतर शेळपटासारखे मागे फिरणे ढाण्या वाघाला शोभुन दिसेल का? कि तो सुद्धा मोठी उडी मारण्यासाठी दोन पावल मागे येईल, माहीत नाही. प्रश्न खुप असतात, प्रवासाच्या मार्गावर पण...उत्तरार्ध सुखाचा झाला पाहिजे!  

मद्यराजा _______________________________________ मी मद्य प्यालो जरासे अन झिंग चढली उराशी  हृदयात जळजळणारी आग भिडली नभाशी  नाकारले जगाने मी मद्यपी म्हणोनि  स्वीकारले सारे ते बंधमुक्त स्वरांनी जुगारात मद्यपानाच्या हरलो प्यालानी   अन्य तारे उजळले मोहांच्या क्षणांनी  मि त्यात नव्हतो माझी मिठी मद्यपत्राशी  मद्य प्यालो जरासे अन झिंग चढली उराशी II १ II  एक दिवस यावा  मि मद्य होऊनी जावे  सावधानी जगाने बेभानी मज प्राषावे  मज पाहता अवधानी गर्जुनी फूल उधळावे कवटाळून मजाला  'मद्यराजा ' म्हणावे अग्नि शय्येशी शांत निजावे प्रभु धरेशी अन, मद्य प्यालो जरासे अन झिंग चढली उराशी  II २   II हृदयात जळजळणारी आग भिडली नभाशी  ____________________________________________ - गिरिजाकांत